Powstanie Warszawskie było jednym z najtragiczniejszych powstań Polskich. Ludzie bardzo pragnęli wolności. Każdy, kto tylko mógł chwytał za broń i szedł walczyć. Jednak nie było to takie proste. Wielu ludzi chciało się udzielać w powstaniu, walczyć, jednak brakowało broni i wszystkiego co potrzebne do walki.
Powstanie Warszawskie wybuchło pierwszego sierpnia 1944 roku i z założenia miało trwać około trzech dni. Potrwało jednak trzy miesiące. Każdego dnia w powstaniu ginęły trzy tysiące ludzi, poprzez co bilans powstania był naprawdę tragiczny. Do walki rwali się wszyscy. A niewątpliwie było to pokolenie ludzi niezwykle zdolnych. Nie brakowało patriotów, którzy każdego dnia ryzykowali swoje zdrowie i życie. Śmierć towarzyszyła ludziom w każdej chwili. Ludzie walczyli o wolność, która upragniona przez nich niestety nadeszła dopiero w 1989 roku. Przez cały czas trwania powstania wszyscy mieli nadzieję na nadejścia pomocy ze strony państw sąsiadujących z polską. Jednak pomoc taka nie nadeszła w oczekiwanym wymiarze. Oczywiście dokonywano zrzutów, jednak wiele z nich nie trafiało do rąk powstańców. Duża część zasilała armie rosyjską. W zrzutach dostarczano powstańcom broni i amunicji, lekarstw i żywności oraz ubrań. Często się zdarzało, że w jednym zrzucie dostarczano amunicji, a w drugim oddalonym o kilkaset metrów amunicji. W ten sposób powstańcy nie otrzymywali całego zrzutu i w efekcie nie mieli nic pożytecznego. Struktura zdobytych części Warszawy przez powstańców przez całe trzy miesiące z dnia na dzień szybko się zmieniała. Dlatego zrzutów nie można było dokonywać precyzyjnie.
Powstanie zakończyło się kapitulacją oddziałów powstańczych. Zginęło mnóstwo ludzi, a Warszawa została zrównana z ziemią. W Warszawie otworzono z inicjatywy Prezydenta Kaczyńskiego Muzeum Powstania Warszawskiego, które dzięki swojemu istnieniu pozwala na niezwykłą naukę jakże tragicznej historii.
Powstanie Warszawskie
Bitwa pod Grunwaldem
Bitwa pod Grunwaldem dla wszystkich Polaków i całej europy była bardzo ważnym wydarzeniem. W Niemieckich źródłach określona jest mianem pierwszej Bitwy pod Tannenbergiem. Była to jedna z największych i najbardziej krwawych bitew średniowiecznej europy. Na polach pod Grunwaldem stoczona została piętnastego lipca 1410 roku. Stoczona została pomiędzy wojskami krzyżackimi prowadzonymi przez wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a siłami polskimi, litewsko-ruskimi i smoleńskimi oraz posiłkowymi oddziałami czeskimi, mołdawskimi i tatarskimi, pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły.
Wynik bitwy był bardzo znaczący dla całej europy. To zwycięstwo polski znacznie wzmocniło jej pozycję zarówno w unii polsko litewskiej, jak i całej Europie. W efekcie została zachwiana siła zakonu krzyżackiego, co przyczyniło się do jego powolnego upadku. Sama bitwa nie wprowadziła żadnych nowinek taktycznych. Bardzo pięknym gestem król polski, który zwyciężył, uhołdował siłę wielkiego mistrza. Jego zwłoki kazał nie tylko odnaleźć, ale z należytymi zaszczytami odwieźć do Malborka.
Zdobyto 51 chorągwi krzyżackich, będących cennymi trofeami. Kolejnym trofeum były dwa nagie miecze ofiarowane Jagielle przez Krzyżaków.
Obecnie miejscowość, pod którą rozegrała się słynna bitwa nosi nazwę Stębark. Pole bitwy nie zostało przebadane do tej pory archeologicznie, dlatego może się tam znajdować wiele pamiątek, takich jak elementy zbroi, czy też broń.
W rocznicę bitwy odgrywana jest przez członków bractw rycerskich z całej europy. Kilkadziesiąt tysięcy ludzi co roku ogląda tę inscenizację, która niekiedy nie ma charakteru zgodnego z realiami historycznymi.
Chrześcijaństwo
Chrześcijaństwo jest najpowszechniejszym wyznaniem. To ono stanowi obecnie podstawę świata. Jest to religia stosunkowo młoda. Jej początki sięgają zaledwie pierwszych lat naszej ery. Wiele krajów przyjęło jako główną religię właśnie chrześcijaństwo. Początkowo, kiedy religia ta się rozwijała, chrześcijanie byli prześladowani. Ich wiarę uznawano za coś złego, sprzecznego z prawdą oraz coś naprawdę niebezpiecznego. Uznawano chrześcijan za ludzi złych, którzy nie postępowali moralnie. Wiara w jednego Boga stała się wtedy czymś nowym, a zasady wprowadzane przez chrześcijaństwo były niezwykle rygorystyczne. Podstawą chrześcijaństwa jest wiara w Jednego Boga, jego syna Jezusa Chrystusa oraz Ducha Świętego. To Jezus Chrystus został ukrzyżowany za grzechy całego świata, za wszystko co zostało popełnione i wszystko, co nędzy popełnione przeciwko Bogu. Jezus Chrystus przezywał męki z miłości do człowieka. Oddał się w ręce ludzi, którzy go ukrzyżowali. Cierpiał, chociaż od początku swojego ziemskiego życia dobrze znał swój los.
Świętą, chrześcijańską księgą jest Biblia. To tam opisane jest wszystko, ma czy opiera się wiara w Trójce Świętą. Pierwotnie symbolem Chrześcijaństwa była ryba, zaś w III w. stał się nim krzyż. W ten sposób nawiązano do ukrzyżowania syna Bożego.
Według chrześcijaństwa Bóg stworzył świat w siedem dni. To on jest stwórcą i panem wszystkiego co istnieje. Chrześcijaństwo jest religią monoteistyczną, większość chrześcijan uznaje dogmat trynitarny, głoszący, że Bóg istnieje w 3 osobach. Każda z osób Bożych posiada taką samą, jedną boską naturę i pozostaje we wzajemnej relacji. Bóg Ojciec stanowi zasadę pochodzenia dla Syna, a wraz z nim są istotą pochodzenia Ducha Świętego. Chrześcijaństwo jest niewątpliwie pod względem ilości wierzących religią świata.
Brutalna walka
Pankration wydaje się bardzo brutalną walką, która niegdyś należała do starożytnych konkurencji olimpijskich. Walka ta powstała z połączenia boksu i zapasów, a jedynymi zasadami tam był zakaz gryzienia przeciwnika oraz atakowania jego oczu. Poza tym wszystko było dozwolone, a zawodnik, który nie miał sił już walczyć, bądź ocenił swoje szanse na marne mógł zakończyć w każdym momencie walkę poprzez podniesienie ręki. Bardzo rzadko zdarzały się śmiertelne walki, a wszystko to dzięki możliwości rezygnacji z niej. W 648 roku p.n.e. pankration został włączony do dyscyplin starożytnej olimpiady. Obecnie można zobaczyć jego powrót w dyscyplinie walki MMA w Japonii.
Dyscyplina igrzysk olimpijskich
Pankration to starożytna dyscyplina sportowa, w której udział brali wyłącznie mężczyźni. Z czasem została ona włączona jako dyscyplina walki do starożytnych igrzysk olimpijskich. Pankration powstał z połączenia boksu i zapasów. Walka ta była bardzo brutalna, bo jedynymi zakazami był zakaz atakowania oczu przeciwnika ora gryzienia go. Walkę kończył zazwyczaj zawodnik, który się poddawał poprzez podniesienie ręki. Niezwykle rzadko się zdarzało, że któryś z zawodników ginął w takiej walce, gdyż na każdym etapie słabszy zawodnik mógł ją zakończyć. Młodzi chłopcy również mogli brać udział w olimpijskim pankrationie, jednak w złagodzonej jego formie. Motyw tej walki stał się inspiracją dla wielu rzeźbiarzy starożytnych.
Sztuka walki
Pankration jest rodzajem sztuki wojennej, bądź też można go zaliczyć do dyscypliny sportowej uprawianej w Starożytnej Grecji. Powstała ona z połączenia boksu i zapasów, a w 648 roku p.n.e. została włączona do starożytnych igrzysk olimpijskich. W dyscyplinie tej zawodnik, który przegrywał samodzielnie mógł zasygnalizować, kiedy oddaje wygraną przeciwnikowi poprzez podniesienie ręki. Większość walk pankration kończyło się poddaniem, a niezwykle rzadko zdarzało się, że jakiś zawodnik zginął podczas walki. W tej walce nie było zbyt wielu zasad. Jedyne zasady dotyczyły metod walki. Nie można było bowiem atakować oczu przeciwnika oraz gryźć go. Poza tym nie istniała żadne inne ograniczenia.
Starożytny Egipt
Cywilizacja starożytnego Egiptu była niezwykle rozwinięta. W dolinie Nilu starożytni stworzyli niezwykłe imperium. Niezwykły rozkwit kultury starożytnego Egiptu trwał około 3500 lat i dostarczył niezwykłych osiągnięć technicznych, naukowych, politycznych i kulturowych. Jedynie dzięki regularnym, corocznym wylewom Nilu, cywilizacja starożytnego Egiptu była w stanie się rozwijać. Właśnie podczas wylewów Nil dostarczał niezwykle żyznej gleby oraz bardzo potrzebnej w tamtej okolicy wody, której zawsze brakowało. Dzięki tym wylewom corocznie można było dzięki odpowiedniemu nakładowi sił zbierać dwa razy do roku wysokie plony. Wylewy Nilu były regularne, a co za tym idzie były przewidywane przez starożytnych, którzy mogli dostosować swoją pracę do warunków, jakie panowały w danym okresie. Rolnictwo dzięki odpowiednim pracom i sprzyjającym wylewom przynosiło nadwyżki żywności, co pozwalało na magazynowanie żywności na okresy niekorzystne oraz oczywiście jej eksport i sprzedaż. W starożytnym Egipcie opanowano obróbkę miedzi i żeglugę po wodach Nilu. Z czasem zaczęto stosować pismo hieroglificzne, które zostało odczytane dopiero w XIX wieku. Dzięki temu historia starożytnego Egiptu jest już dobrze znana. Państwem egipskim władali faraonowie, którzy należeli do danych dynastii. Egipcjanie wierzyli natomiast w wielu bogów, na cześć których budowali świątynie i których czcili. Bogów wyobrażano sobie jako ludzkie postacie z głowami zwierząt, tak też ich rysowano i takie posagi tworzono. Kapłani obok faraonów byli najważniejszymi osobistościami w starożytnym państwie, do nich należała również władza i byli niebywale szanowani i poważani.
Reformacja
Reformacja była ruchem społecznym i religijnym, który zapoczątkował Marcin Luter. Miał on na celu odnowić chrześcijaństwo, czyli przeciwdziałać niekorzystnym zmianom, jakie zachodziły w kościele katolickim. Po Marcinie Lutrze wystąpił Jan Hus, który znacznie przyczynił się do rozwoju reformacji. W jej wyniku wyłoniły się różne odłamy chrześcijaństwa, takie jak: luteranizm, anglikanizm, kalwinizm, husytyzm oraz anabaptyzm. Najważniejszymi doktrynami głoszonymi przez reformatorów były: przyjmowanie komunii świętej w dwóch postaciach, zniesienie celibatu duchownych i rezygnacja Kościoła z posiadania majątku. W Polsce reformacja pojawiła się w wieku XVI, jednak jej wpływ ograniczony był od początku do średnich i wyższych warstw społecznych w miastach zachodniej i północnej polski. Reformacja w Polsce od początku cierpiała na brak funduszy, a co za tym idzie skazana była na klęskę. Kościół katolicki zawsze był szanowanym w kraju i jego pozycja nie była zagrożona. Niemniej jednak reformacka przyczyniła się znacznie do rozwoju polskiej literatury. Chociaż działania kontrreformacji na terenie polski były znacznie ułatwione i prostsze, to wpływy reformacji były znacznie widoczne. Ruch braci polskich stworzył wiele wybitnych dzieł z dziedziny filozofii religii i nauk społecznych. Stosunkowo młody luteranizm i cała reformacja wywarły znaczny wpływ na rozwój kultury europejskiej. Dzięki Lutrowi posiadamy wiele przekładów na języki narodowe, bo to on zapoczątkował tłumaczenie Biblii tłumacząc ją na język niemiecki i wprowadzając takie elementy do mszy. Dzięki temu nastąpił znaczny rozwój druku, bo wtedy stosunkowo młody druk stał się najlepsza możliwością powielania przekładów Pisma Świętego. Reformacja przyczyniła się do rozwoju kultury, sztuki i znacznie wpłynęła na rozwój duchowy ludzi.
Wikingowie
Wikingowie byli skandynawskimi wojownikami. W VIII wieku Wikingowie podejmowali dalekie wyprawy o charakterze kupieckim, rabunkowym i osadniczym. Organizatorami wypraw do krajów Europy Zachodniej byli Normanowie duńscy i norwescy, czyli znani wikingowie oraz mieszkańcy obecnej południowej Szwecji. Początkowo wyprawy wikingów nie rozchodziły się dalej niż ramy morza północnego oraz wysp szkockich. Na początku 800 roku opanowali i skolonizowali oni wyspy Owcze. Jednak z czasem walki z tubylcami zmusiły ich do opuszczenia osad na Nowym Świecie. Z biegiem lat floty i zasięg wojowania wikingów znacznie się rozrósł. Niektóre floty zaczęły gra bić nawet w okolicach można Śródziemnego. W IX wieki wikingowie zdołali opanować niemal osiemdziesiąt procent obecnej Anglii. Wikingowie odnosili sukcesy dzięki niezwykłej mobilności, jaką dawały im ich łodzie, oraz zwartej formacji zwanej murem tarcz. W walce posługiwali się jednoręcznymi mieczami, toporami, włóczniami oraz okrągłymi drewnianymi tarczami o obitych metalem bokach. Wikingowie byli jednak jeszcze bardzo dobrymi kupcami, którzy nie obawiali się dalekich podróży poza Skandynawię w celach handlowych. Handlując oferowali: drewno, żelazo, skóry fok i wielorybów, futra zwierząt, kły i kości morsów, które wykorzystywali przeważnie rzeźbiarze. Wikingowie często wymieniali własne dobra, na towary popularne w miejscu, gdzie akurat handlowali. Dobijali dobrych interesów i wzbogacali się tym samym. Oczywiście handlowali oni również niewolnikami. Zazwyczaj byli nimi chrześcijańscy jeńcy. Wybierano odpowiednich niewolników, których przywożono na ciężkie roboty do Skandynawii. Tam pracowali na roli, albo na budowach. Większość niewolników sprzedawana była do krajów arabskich za cenne srebro.
II Wojna Światowa
II wojna światowa była największym konfliktem zbrojnym w historii świata. Trwała od 1 września 1939 roku przez 6 kolejnych lat. Swoim zasięgiem objęła niemal całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę oraz część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Walki toczyły się na wielu frontach, a niektóre bitwy odbywały się nawet na Arktyce i w Ameryce Północnej.
Atak Niemców na Polskę odbył się w porozumieniu z ZSRR. Pierwszy etap wojny nazwano kampanią wrześniową, albo inaczej. Przez dwa dni wojna nie miała charakteru światowego, którego nabrała dopiero 3 września w chwili wypowiedzenia jej przez Francję i Wielką Brytanię. W tym momencie na Polskę ruszyła armia III Rzeszy oraz armia sowiecka. Rumunia i Węgry zachowały swoją neutralność nie przyłączając się do żadnej ze stron konfliktu. Początkowo II wojna światowa zasięgiem objęła tylko Europę, ale bardzo konsekwentnie konflikty zbrojne rozszerzały się na prawie cały świat.
Była to niewątpliwe najtragiczniejsza z wojen. Pochłonęła ponad 33 miliony ludzi oraz nieobliczalne ilości broni. Niewiarygodnie zniszczono wiele miast. Warszawa zniknęła z mapy, została doszczętnie zniszczona, a odbudowa jej wdawała się czymś niemożliwym. Podczas II wojny światowej po raz pierwszy użyto broni masowego rażenia, jaką jest bomba atomowa. Bomby zrzucone na Hiroszimę i Nagasaki zrównały te miasta z ziemią nie dając na przeżycie najmniejszych szans aż 150 tysiącom ludzi. Wiele osób zginęło na wskutek choroby popromiennej. Przerażające były również obozy koncentracyjne zakładane przez hitlerowców, gdzie bardzo często ginęli niewinni ludzie.